W 1967 wystąpił jako muzułmańska czarownica w produkcji off-Broadwayowskiej MacBird. W 1968 debiutował na Broadwayu w roli Lee Hainesa w sztuce Jimmy Shine. W 1970 za tytułową rolę w komedii muzycznej Purlie zdobył Tony Award i Drama Desk Award. Był narratorem w musicalu Józef i cudowny płaszcz snów w technikolorze (1976) w Brooklyn Academy Theatre. Podczas Los Angeles Shakespeare Festival grał Oberona – króla elfów w komedii Sen nocy letniej (1978).
Po raz pierwszy trafił na ekran w roli Phila w komedii fantasy George’a Seatona Co takiego złego w dobrym samopoczuciu? (What’s So Bad About Feeling Good?, 1968) z George’em Peppardem i Mary Tyler Moore w rolach głównych. Przełomem stała się rola czarnego szeryfa w komedii Mela Brooksa Płonące siodła (1974) i kreacja niewidomego DJ-a Super Soula w czarnej komedii Richarda Sarafiana Znikający punkt (1971).