Grodziec – dzielnica Będzina, położona w północno-zachodniej części miasta. W końcu XVI wieku jako wieś w księstwie siewierskim była własnością klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie. W latach 1938−1951 siedziba jednowioskowej gminy Grodziec. W latach 1951−1975 samodzielne miasto. 1 czerwca 1975 włączony do Będzina.
Geografia Grodziec położony jest u podnóża Góry Świętej Doroty (382 m n.p.m.) oraz Parciny (354,3 m) i Góry Kijowej (345,5 m). Zajmuje 16 km² i liczy niespełna 10 tysięcy mieszkańców. Od zachodu graniczy z miastem Wojkowice (częściowo wzdłuż Wielonki), od północy z gminą Psary (sołectwa Psary i Gródków), od wschodu z dzielnicą Łagisza, od południowego wschodu z dzielnicą Gzichów (osiedle Zamkowe), od południa z miastem Czeladź. Na pograniczu z Będzinem i Łagiszą znajduje się niewielki kompleks leśny – Las Grodziecki (obszar chronionego krajobrazu). W północno-wschodniej części, wzdłuż granicy z Wojkowicami, płynie niewielki ciek Wielonka – lewy dopływ Brynicy.
W skład Grodźca wchodzą dawne przysiółki i kolonie: Boleradz, Bory, Parcina, Za Górą, Bagieniec, Pekin, Huta (Stara Huta), Osówka, Jasień i Browar, do 1945 r.