Pieniądze zostały skradzione przez portiera Watsona, przez którego Branwell wpadł w alkoholizm.
thumb|left|500px|Własna karykatura Branwella (1847) w łóżku czekającego na śmierć.
W styczniu 1843 r., po dziewięciu miesiącach w Haworth, Brontë podjął kolejną pracę jako guwerner w Thorp Green, gdzie sprawował nadzór nad synem wielebnego Edmunda Robinsona. W 1845 roku został odwołany ze stanowiska ze względu na swe zauroczenie żoną Robinsona, Lydią, do której pisał miłosne listyA. Przedpełska-Trzeciakowska, Na plebanii w Haworth, s. 245–248.. Brontë wrócił na plebanię w Haworth, gdzie szukał innej pracy, pisał wiersze i redagował książkę Zmęczeni są w stanie spoczynku, opartą na wymyślonych w młodości opowieściach o Angrii. W 1840 r. kilka z jego wierszy zostało opublikowanych w lokalnej prasie, czyniąc go pierwszym z rodzeństwa Brontë, któremu udało się wydać utwór literacki drukiem. Wkrótce potem wielebny Robinson zmarł, jednak wbrew nadziejom Branwella wdowa oznajmiła, że nie zamierza za niego wyjść, przez co pogrążył się w alkoholizmie, opiatach i długachA. Przedpełska-Trzeciakowska, Na plebanii w Haworth, s. 278–283.. Pomimo niepowodzeń, wciąż marzył o osiągnięciu sukcesu. Według zapisów Charlotty, zachowanie brata wzbudzało niepokój rodziny.