Przyczyną jest duży kontynentalizm związany z położeniem kraju, na obszarze ogromnych obszarów kontynentu azjatyckiego.
Na całym obszarze Iraku występują dwie wyraźne pory roku, oddzielone krótkimi okresami przejściowymi. Są to: suche i gorące lato trwające od maja do października i relatywnie chłodna i wilgotna zima trwająca od grudnia do marca. Należy przy tym zaznaczyć, że regiony leżące na południu kraju także i zimą są zasadniczo suche, z nielicznymi gwałtownymi i krótkimi ulewami. Zimy na północy kraju w górach są surowe, gdzie do częstych zjawisk należą mrozy i sporadycznie występujące opady śniegu.
Opady w kraju są niskie, do 100 mm na południu kraju do 200–300 mm w środkowej części kraju. Na pogórzu zaś średnie roczne wartości oscylują w granicach 400 mm. Najwilgotniejsza jest północ kraju, czyli Góry Kurdystańskie, średnie wartości układają się od około 600 mm do 1000 mm w najwyższych partiach gór. Na pustyniach występują wieloletnie susze, przerywane gwałtownymi ulewami.