Wykonane w 1994 roku zdjęcia satelitarne pokazały, że szacowany w końcu lat 80. na 30 tys. km² obszar rozlewisk zmniejszył się o 15-20%.
Wody podziemne Iraku występują w różnych utworach geologicznych, począwszy od skał triasowych, a na czwartorzędowych aluwiach skończywszy. Najbogatsze zasoby wód podziemnych występują w okręgu Altun Kubri. W Iraku jest ponad tysiąc naturalnych źródeł wód podziemnych w tym siarczanowe solanki i termy.
Gleby W Iraku występują dwa główne typy gleb. Są to ciężkie aluwialne osady, związane głównie z rzekami, natomiast pozostały obszar kraju zajmują gleby znacznie lżejsze. Na stosunkowo dużych obszarach występują kalcisole i gypsisole. Na obszarach pustynnych występują płytkie warstwy glebowe, które są mało urodzajne i odznaczają się znaczną zwartością węglanów wapnia i gipsu. Na Nizinie Mezopotamskiej wykształciły się aluwialne fluwisole o szarej barwie i małej przepuszczalności. Gleby te zawierają znaczną ilość części ilastych i organicznych. Oprócz nich występują także gleby słone, zwane sołonczakami. Są one charakterystyczne nie tylko dla obszarów pustynnych na których miejscami występują, ale także istnieją w 50% na terenach nawadnianych.