Kolorystyka dzieła oscyluje między intensywnymi żółciami a mrocznymi brązami, typowymi dla chiaroscuro Rembrandta.
Dzieło to jest jednym z kilku przykładów kobiecego aktu malowanego przez Rembrandta, przy czym nie jest bynajmniej samodzielnym tematem, obraz jest bowiem ilustracją wątku ze Starego Testamentu, który zapisany jest w 2 Księdze Samuela (II Sam 11, 2-17). Bohaterką tego fragmentu jest Batszeba, żona Uriasza Hetyty. Kiedy jej mąż z polecenia Joaba brał udział w oblężeniu ammonickiej twierdzy Rabba, Batszeba dopuściła się cudzołóstwa z królem Dawidem. Związek ten rozpoczął się, gdy Dawid dostrzegł kąpiącą się nagą Batszebę. Zauroczony nią władca wręczył jej list miłosny. Później, na wieść o tym, iż kobieta nosi w łonie jego dziecko, Dawid polecił zabić Uriasza, by poślubić Batszebę.
Rembrandt ukazał Batszebę w momencie wewnętrznego rozdarcia pomiędzy obowiązkiem wierności mężowi a pożądaniem króla Dawida. Za pomocą wyszukanych gestów Rembrandt ilustruje stan wewnętrznej rozterki Batszeby, która z poważnym spojrzeniem spogląda na Dawida, a opuszczona ręka z listem oznaczają jej udrękę i niepewność.