W następnych latach Urosz I utracił władzę w państwie i został uwięziony. Jerzy Bodinović wyprawił się wówczas na Raszkę, rozbił przeciwników Urosza I, a jemu samemu pomógł odzyskać tron wielkożupański. Wkrótce potem w Zecie doszło do ostatecznej rozprawy pomiędzy królem Jerzym a Radosławowiczami, którzy dzięki wsparciu bizantyńskiemu rozbili siły królewskie. Urosz I próbował wówczas bezskutecznie wspomóc sojusznika. W 1131 roku Jerzy dostał się do niewoli bizantyńskiej i wkrótce potem zmarł w więzieniu w Konstantynopolu. J. Leśny łączy te wydarzenia z panowaniem Urosza II.
Polityka dynastyczna W 1129 roku lub najpóźniej w 1130 Urosz I wydał swą córkę Helenę za następcę tronu węgierskiego Belę II Ślepego. Z inicjatywą zawarcia sojuszu wystąpił król węgierski Stefan II. Data śmierci Urosza I nie jest znana. Część badaczy przyjmuje, że zmarł w tym samym, co Jerzy Bodinović 1131 roku, a władzę po nim objął jego syn Urosz II. Według innej teorii ostatnim wydarzeniem, które można łączyć z Uroszem I jest ślub jego córki Heleny, a śmierć jego musiała nastąpić około 1129, najpóźniej w 1130 roku. Wedle tej koncepcji Urosz I umierając podzielił swoje państwo między synów, władzę pryncepsa przyznając najstarszemu Stefanowi Zawidzie, a osobne dzielnice pozostałym synom: Uroszowi II, Primisławowi i Desie.