Zygmunt Balicki (ur. w Tomsku, zm. 10 sierpnia 1959 w Warszawie) – polski inżynier, politykLeksykon historii Polski z 1995, s. 27..
Życiorys Syn pochodzącego z Lublina polskiego zesłańca na Syberię Tadeusza Balickiego, współzałożyciela Gminy Socjalistów Polskich w Warszawie. W 1895 wraz z rodzicami powrócił do Warszawy. W 1905 wziął udział w strajku szkolnym, za co został wydalony z gimnazjum. W 1913 ukończył gimnazjum w Bernie, następnie studiował inżynierię dróg i budowę mostów na politechnice w Zurychu. W latach 1920–1925 pracował w Dyrekcji Budowy Kolei Państwowych w Warszawie jako starszy inżynier. Od 1936 był kierownikiem budowy osiedla na Kole w TOR w Warszawie.
Podczas okupacji, od lipca 1941 był członkiem konspiracyjnej organizacji komunistycznej „Proletariusz”. W czerwcu 1943 został aresztowany przez Gestapo, przeszedł dwumiesięczne śledztwo na al. Szucha i na Pawiaku i w latach 1943–1945 przebywał w niemieckich obozach, m.in. Auschwitz-Birkenau, Sachsenhausen, Bergen-Belsen i Launingen. W kwietniu 1945 został uwolniony przez wojsko amerykańskie.
Pod koniec 1945 wszedł w skład grupy inicjatywnej, która w 1946 powołała Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej.