Cerrejonisuchus – rodzaj krokodylomorfa z rodziny Dyrosauridae żyjącego w paleocenie na terenie Ameryki Południowej. Został opisany w 2010 roku przez Alexandra Hastingsa i współpracowników w oparciu o niemal kompletną czaszkę (UF/IGM 29) odkrytą na terenie formacji Cerrejón w północno-wschodniej Kolumbii. Odkryto również szczątki trzech innych osobników, obejmujące kości czaszki i szkieletu pozaczaszkowego. Cerrejonisuchus miał najkrótszy pysk spośród wszystkich znanych przedstawicieli Dyrosauridae – długość rostrum dorosłego osobnika stanowi 54–59% długości całej czaszki. W obu kościach szczękowych miał po jedenaście zębów, z czego osiem znajdowało się przed oczodołami, co odróżnia go od pozostałych znanych dyrozaurów. Cerrejonisuchus jest także najmniejszym przedstawicielem Dyrosauridae – szacowana długość ciała dorosłego osobnika wynosi 122–222 cm. Według analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Hastingsa i współpracowników Cerrejonisuchus jest taksonem siostrzanym kladu obejmującego rodzaje Arambourgisuchus, Dyrosaurus, Hyposaurus, Congosaurus, Rhabdognathus, Atlantosuchus i Guarinisuchus. Jedynymi bardziej bazalnymi przedstawicielami Dyrosauridae są afrykańskie Chenanisuchus, Sokotosuchus i Phosphatosaurus.