Jan Treter (ur. 6 maja 1889 we Lwowie, zm. 9 kwietnia 1966 we Wrocławiu) – ekonomista, nauczyciel akademicki, działacz ruchu oświatowego, pionier Wrocławia, profesor Wyższej Szkoły Ekonomicznej w tym mieście, jeden z członków pierwszego zarządu Towarzystwa Miłośników Wrocławia.
Jeszcze przed I wojną światową, w latach 1909-1912, pracował jako praktykant bankowy w Galicyjskiej Kasie Oszczędności, równocześnie w firmie rodzinnej (Pierwsza Krajowa Parowa Fabryka Czekolady i Cukrów Deserowych przy ul. Kopernika 19 we Lwowie, której właścicielem był jego ojciec, Henryk) pełnił obowiązki księgowego. W Tarnowie i w Bielsku-Białej od 1912 do 1915 był nauczycielem, później został deportowany przez wojska rosyjskie do Charkowa. Pracował tam jako główny księgowy w charkowskim Górniczo-Handlowym Towarzystwie Akcyjnym oraz w oddziale charkowskim Domu Handlowego Herman Meyer w Warszawie. Po powrocie w 1918 do Lwowa ukończył (w kwietniu 1919) Lwowską Akademię Handlową, jednocześnie pracując na stanowisku profesora (w latach 1918-1923) w Państwowej Akademii Handlowej;