Zadebiutowała w czasie studiów na łamach pisma „Litteraria” w 1977. Jej pierwszą zwartą publikacją był wydany własnym sumptem zbiór opowiadań Sezon na pomarańcze 1992. Zaprezentowała tam utwory cechujące się lekkością kreacji fantastycznych, nierealnych światów. Za tę publikację otrzymała w 1993 Nagrodę Literacką im. Klemensa Janickiego, przyznawaną wówczas przez redakcję czasopisma „Metafora”.

W podobnym tonie utrzymany był kolejny zbiór opowiadań - Matowe okno 1994. W tym samym roku wydała zbiór wierszy Martwa natura z ogniem w ręku. Ukazał się także Poradnik interpunkcyjny jej autorstwa. Kolejny rok to następny tomik wierszy pt. Nie było baśni 1995, w którym, kontynuując poetykę poprzedniego zbiorku, sięga do symboli kulturowych, odwołuje się do mitów i znanych toposów.

Rok 1998 przyniósł zbiór opowiadań Trans, a rok 1999 - tom poezji Landrynkowy areszt. W roku 2000 ukazały się Alkowy Edenu powieść zaplanowana jako pierwszy tom sagi metaforystycznej.