W 1674 r. Gurowski Towarzyszył Rafałowi Leszczyńskiemu w podróży do Francji. W Blois przyłączył się, za zgodą Leszczyńskiego, do podróżującego do Hiszpanii i Portugalii Andrzeja Chryzostoma Załuskiego. Kanonik krakowski miał za zadanie odwieźć na dwór hiszpański insygnia Orderu Złotego Runa po śmierci króla Michała Wiśniowieckiego, a przy okazji starać się w Madrycie i Lizbonie o pieniężną subwencję na walkę z Turkami. Pomimo że egzotyczna na ówczesne czasy wyprawa nie odniosła sukcesu, Gurowski otrzymał od Załuskiego rekomendacje i uznanie jako człowiek obrotny i roztropny. Do protektora dołączył w Wersalu i wspólnie z nim powrócił do Polski.
Wsparcie i praca dla potężnego rodu pozwoliły Melchiorowi ożenić się w 1676 r. z posażną jedynaczką Krystyną, córką Jana Przybyszewskiego i Anny Szczuckiej. Wesele odbyło się we dworze Leszczyńskich w Śmiglu, a pan młody wraz z żoną otrzymał bogatą wieś Trzebiny w ziemi wschowskiej. W tym czasie nosił tytuł sekretarza królewskiego. Poseł sejmiku średzkiego województw poznańskiego i kaliskiego na sejm koronacyjny 1676 rokuKrystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 246..
Cały czas współpracując z Leszczyńskimi, prowadził aktywną działalność publiczną.