Współcześnie obowiązująca, kompleksowa regulacja z zakresu tzw. prawa dyplomatycznego została stworzona przez Komisję Prawa Międzynarodowego przy ONZ. W wyniku jej prac kodyfikacyjnych 18 kwietnia 1961 roku podpisano Konwencję wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych, która weszła w życie 24 kwietnia 1964 roku. Polska ratyfikowała ją 19 maja 1965 roku. Konwencja ta stanowi aktualnie podstawową regulację w swojej dziedzinie. Zgodnie jednak z preambułą Konwencji w sprawach, które nie zostały w niej wyraźnie uregulowane nadal należy stosować dotychczas obowiązujące normy prawa zwyczajowego. Poza Konwencją niektóre państwa wprowadzają regulacje szczególne, dotyczące wybranych kwestii w stosunkach dwustronnych, np. rozszerzenia przywilejów i immunitetów dyplomatycznych.
Nawiązanie stosunków dyplomatycznych Prawo do nawiązania stosunków dyplomatycznych jest pochodną prawa legacji. Państwa, które łączą określone więzi lub wspólne interesy mogą (ale nie muszą) nawiązać ze sobą stosunki dyplomatyczne. Zazwyczaj czynią to w formie dwustronnej umowy międzynarodowej. Nawiązanie stosunków dyplomatycznych jest warunkiem niezbędnym do ustanowienia stałego przedstawicielstwa dyplomatycznego, nie oznacza jednak konieczności jego ustanawiania.