MiG E-8 – radziecki, eksperymentalny myśliwiec będący zmodyfikowaną wersją samolotu MiG-21. Modyfikacje miały zwiększyć możliwości manewrowe maszyny oraz polepszyć warunki funkcjonowania i zasięgu pokładowej stacji radiolokacyjnej. Z dwóch wybudowanych prototypów jeden uległ katastrofie.
Historia Geneza MiG-21 był nieodrodnym dzieckiem czasów, w których powstał – w których o jakości i przydatności myśliwców na polu walki decydowała osiągana prędkość. Zastosowane w konstrukcji MiG-a-21 skrzydła delta i czysty aerodynamicznie kształt pozwalały mu na osiąganie dwukrotnej prędkości dźwięku. Dzięki swojej sylwetce maszyna dorobiła się nieoficjalnej nazwy „ołówek”. Wlot powietrza do silnika umieszczono w dziobie samolotu. Regulowano jego średnicę za pomocą ruchomego stożka, wystającego poza obrys wlotu powietrza. W stożku umieszczono antenę stacji radiolokacyjnej. Wielkość stożka ograniczała średnicę zastosowanej anteny. Użycie w wersji MiG-21PF nowego radaru RP-21 z nową, większą anteną, wymusiło na konstruktorach przebudowę wlotu powietrza i stożka aby można było pomieścić całe urządzenie. Zastosowane w samolocie trójkątne skrzydło, które swoją największą wydajność uzyskiwało przy prędkościach ponaddźwiękowych miało swoje wady. Główną z nich była ograniczona manewrowość samolotu.