E che vuoi?“ (Scena 13) Duet (Tancredi, Amenaìde): „Lasciami: – non t’ascolto“ – „Ah sì mora, e cessi omai“ (Scena 13) Nr. 15. Aria (Roggiero): „Torni alfin ridente, e bella“ (Scena 15) Nr. 16. Scena (Tancredi): „E dove son! Fra quali orror mi guida“ (Scena 16) Cavatina (Tancredi): „Ah! che scordar non so“ (Scena 16) Chór Saracenów: „Regna il terror nella città“ (Scena 16) Nr. 17. Finał II: „Tra quei soavi palpiti“(Scena 21)wykaz numerów muzycznych i podział na sceny według libretta opery Tancredi (1813) – Sommario auf librettidopera.it.
Opinie współczesnych Rossiniemu Tankred należy jeszcze w pełni do stylu opery seria końca XVIII wieku, gdzie piękno dźwięku górowało zdecydowanie nad pierwiastkiem dramatycznym. W czasach Rossiniego dużo większą wagę przywiązywano do klarowności, płynności i melodyjności muzyki niż do wyrazu dramatycznego opery. Goethe w liście do Zeltera z 3 grudnia 1834 roku wyznawał, że nie dostrzegł wcale w Tankredzie pierwiastka bohaterskiego, ale piękną "baśń" miłosną. Artur Schopenhauer w Die Welt als Wille Und Vorstellung (1819) pisał: Jeśli się chce dostosować zbyt ściśle muzykę do tekstu i naginać ją do akcji, zmusza się ją do mówienia obcym jej językiem. Żaden muzyk nie okazał się równie dalekim od tej wady jak Rossini.