Długość linii brzegowej to 2440 km, w tym linia brzegowa Morza Kaspijskiego 740 km.
Budowa geologiczna i rzeźba terenu Iran jest w swej przeważającej części krajem wyżynnym i górzystym. Jedną szóstą jego powierzchni zajmują góry wznoszące się powyżej 1980 m n.p.m. Średnia wysokość terenu to 1305 m n.p.m.
Środkową i wschodnią część Iranu zajmuje Wyżyna Irańska o średniej wysokości 1000–1500 m n.p.m., którą ograniczają łańcuchy górskie. Jej północne krańce stanowią Góry Chorasańskie i góry Elburs biegnące wzdłuż południowego wybrzeża do regionu Khorāsān na wschodzie. Znajduje się tu najwyższy szczyt kraju Demawend (5604 m n.p.m.) Na wschodzie wyżynę ograniczają Góry Wschodnioirańskie a na zachodzie Zagros i Góry Kurdystańskie.
Wnętrze Wyżyny Irańskiej poprzecinane jest kilkoma mniejszymi pasmami górskimi – najwyższe to Kuh-e Rud za szczytami dochodzącymi do 4420 m n.p.m. Kotliny tektoniczne zajmują dwie rozlegle pustynie – pokryta warstwą soli Wielka Pustynia Słona o szerokości 390 km i Kawir-e Lut rozciągająca się na przestrzeni 320 km z wydmami w części wschodniej – pustynie te zajmują łącznie ok. 50% powierzchni kraju.
Na północy, nad Morzem Kaspijskim teren gwałtownie opada, przechodząc w depresję (30 m p.p.m.).