Magnus II (ur. 1441 r., zm. 20 listopada 1503 w Wismarze) – książę meklemburski na Schwerinie i Güstrowie od 1477/1483 r.
Życiorys Magnus II był jednym z synów księcia meklemburskiego Henryka IV Grubego oraz Doroty, córki margrabiego Brandenburgii Fryderyka I Hohenzollerna. W młodości często przebywał na brandenburskim dworze swych wujów, skąd czerpał wzory dla późniejszej swojej polityki. W chwili śmierci ojca (który zjednoczył Meklemburgię kilka lat wcześniej) w 1477 r. objął rządy wraz ze starszym bratem Albrechtem VI. Ten jednak zmarł już w 1483 r. i odtąd Magnus rządził praktycznie samodzielnie (młodszy brat Baltazar, nie wykazywał zainteresowania udziałem w rządach).
Głównym celem polityki Magnusa było uzdrowienie sytuacji finansowej księstwa, zagrożonego poważnymi kłopotami wskutek licznych długów zaciągniętych przez ojca. Jego energiczne działania w tym celu okazały się bardzo skuteczne, swoim następcom nie pozostawił niemal żadnego zadłużenia.