Pod względem zależności od poziomów rzeki, rozróżnia się: terasy nadzalewowe, terasy zalewowe. Są to jednak rozróżnienia głównie tradycyjne, mające niewielkie znaczenie praktyczne. Terasa nadzalewowa jest położona ponad obecne stany maksymalne rzeki, a utworzona w czasach historycznych, gdy rzeka osiągała wyższe poziomy. Natomiast terasa zalewowa potencjalnie może zostać zalana podczas powodzi. Jednak faktycznie terasy zalewowe rzek znajdują się często powyżej obecnie notowanych stanów powodziowych, a jednocześnie niekiedy mogą one, jak również terasy nadzalewowe, zostać zalane w przypadku wystąpienia katastrofalnej powodzi o dotychczas nienotowanym poziomie (sytuacja taka nastąpiła w wielu miejscach w dolinie Odry, gdzie wiele teras i starorzeczy zostało uznanych za bezpieczne i zasiedlone, a podczas powodzi w 1997 roku zabudowa została zniszczona przez powódź).
Występowanie na obszarze Polski Terasy młode Powstanie teras w dolinach rzek Polski wiąże się głównie ze zmianami podstaw erozyjnych w epoce lodowcowej i po ustąpieniu lodowców.