Lokalizacja i konstrukcja left|thumb|200px|Zdjęcie satelitarne fortu (1965). Dojazd do fortu drogą forteczną (ul. Skalna) i drogą rokadową (ul. Czechosłowacka). Wokół fortu zabudowa domków jednorodzinnych. Na północ od obiektu dwie linie kolejowe łączące pobliską stację Poznań Górczyn z Dworcem Głównym i stacją na Starołęce.
Fort zbudowany na planie symetrycznego sześcioboku. Kąt między odcinkami czoła – 140°. Koszary w 2 ciągach – jedne dwukondygancyjne w szyi fortu. Pomiędzy kondygnacjami zbudowane cztery klatki schodowe (środku i na skrzydłach). Budynek fortu otoczony suchą fosą o murowanej skarpie i przeciwskarpie (szerokość 10 m, wysokość 9 m). W forcie znajdowały się 3 kaponiery do obrony fosy: 1 podwójna czołowa i 2 barkowe. Fort nie posiada wału piechoty (podobnie jak Fort VII).
W latach 80. XIX wieku przy forcie (na południu) został zorganizowany 80 ha plac ćwiczeń dla 6 pułku grenadierów i 47 pułku piechoty (stacjonowały w koszarach na Jeżycach). Podczas dwudziestolecia międzywojennego ćwiczył tam 14 pułk artylerii polowej (z ul. Solnej) i 7 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (z Sołacza).