Ludwik III Pobożny, niem. Ludwik III. der Fromme (ur. 1151 lub 1152 r., zm. 16 października 1190 r.) – landgraf Turyngii od 1172 r., palatyn saski w latach 1180–1181 z dynastii Ludowingów.
Życiorys Ludwik III był najstarszym synem landgrafa turyngeńskiego Ludwika II Żelaznego oraz Jutty, córki księcia Szwabii Fryderyka II Jednookiego z dynastii Hohenstaufów, a jednocześnie siostry cesarza Fryderyka I Barbarossy. Po śmierci ojca w 1172 objął po nim dziedzictwo w Turyngii, podczas gdy młodszy brat, Henryk Raspe III otrzymał posiadłości Ludowingów w Hesji z tytułem hrabiego. W pierwszych latach panowania prowadził wojny z synami margrabiego brandenburskiego Albrechta Niedźwiedzia, podczas których zdobył Weimar, pokonał także opozycję możnych z Turyngii sprzymierzonych z Erfurtem.
Kontynuował tradycyjną w jego rodzinie politykę wspierania Hohenstaufów, w 1176 towarzyszył cesarzowi Fryderykowi Barbarossie we Włoszech, później ponownie w 1184 Dość późno jednak otwarcie opowiedział się po jego stronie w konflikcie z Henrykiem Lwem, niemniej jednak w 1180 został obdarzony przez cesarza palatynatem saskim, drugim księstwem Świętego Cesarstwa (I Rzeszy) pod jego berłem.