USS Barbel (SS-580) – amerykański okręt podwodny o napędzie konwencjonalnym, jednostka prototypowa okrętów typu Barbel – ostatniego amerykańskiego typu okrętów podwodnych nie wyposażonych w napęd atomowy. Konstrukcję tego okrętu oparto na projekcie kadłuba USS "Albacore" (AGSS-569), co stanowiło próbę opracowania operacyjnej wersji tego okrętu podwodnego, z radykalnie zmienionym sposobem ukształtowania kadłuba.
Jako okręt bojowy, "Barbel" musiał być zdolny do sprawnego wykonywania manewrów na małej głębokości oraz operacji z niewielką szybkością. Stąd też, w odróżnieniu od oryginalnego USS "Albacore" został wyposażony w stery głębokości umieszczone na dziobie okrętu, które po jakimś czasie zostały jednak przeniesione na boczne powierzchnie kiosku. Okręt otrzymał sześć umieszczonych na dziobie wyrzutni torpedowych kalibru 21 cali (533 mm), z przestrzenią na 16 torped zapasu. Z uwagi na zwężająca się rufę okręt nie otrzymał rufowych wyrzutni torpedowych. W zakresie systemów akustycznych wyposażono go w sonary: BQR-2, BQS-4 oraz SQS-4 i system kontroli ognia. Też wzrosła liczba członków załogi w związku ze znacznie większymi rozmiarami "Barbel".