Zdobycie Porto Bello (inaczej Portobelo lub Puerto Bello) – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1739, podczas którego brytyjska flota zajęła i złupiła miasto Portobelo w Panamie, pokonując jego hiszpańskich obrońców. Bitwa była częścią wojny o sukcesję austriacką, stoczoną we wczesnym jej stadium (zwaną czasami wojną o ucho Jenkinsa).
Podłoże Miejscowość Portobelo była główną bazą floty Nowej Hiszpanii. Po zakończonej niepowodzeniem próbie blokady Porto Bello, w której brał udział, wiceadmirał Edward Vernon często powtarzał, że jest w stanie je zdobyć "z zaledwie sześcioma okrętami"Simms, s.276.. Gdy został dowódcą flotylli stacjonującej na Jamajce, Vernon zorganizował wyprawę z użyciem właśnie sześciu okrętów, mimo zarzutów, że to o wiele za mało. Vernon był zwolennikiem taktyki przedkładającej użycie małych i szybkich dywizjonów, w miejsce wielkich i powolnych ekspedycji, które zawsze były narażone na straty z powodu szerzących się na okrętach choróbRodger, s.235..