Nowy kościół W latach 70. XX w., gdy parafia miała siedzibę w wielkich podziemiach, najpierw przy via Carducci, potem przy via Turri, wspólnota parafialna dojrzewała w swoim doświadczeniu wiary. Różne były inicjatywy sprzyjające dojrzewaniu. Na szczególną uwagę zasługuje Droga Neokatechumenalna otwarta tam w 1969 dzięki katechizacji Kiko Argüello i Carmen Hernández, którym w przepowiadaniu towarzyszył ks. Francesco Cuppini. W ten sposób narodziła się konieczność bardziej adekwatnego wyrażenia nowej rzeczywistości i powstał pomysł zbudowania nowego kościoła.
Projekt Projekt został powierzony grupie architektów, w skład której wchodzili: Mattia Del Prete, Anna Gennarini, Massimo Marconi i Gabriella Diotallevi. Wraz z katechistą Kiko starali się oni stworzyć przestrzeń dla zgromadzenia liturgicznego, będącego żywym wyrazem ludu Bożego. Prace rozpoczęto w 1978 z pomocą i błogosławieństwem kard. Giovanniego Benellego, a zakończono w 1982. Od zewnątrz w bryle kościoła dominuje po lewej stronie cylindryczna konstrukcja, w której znajduje się kaplica Najświętszego Sakramentu, a po prawej konstrukcja sześcienna, która odpowiada sali przyjęć. Są to architektoniczne symbole „elementu boskiego” i „elementu ludzkiego”, wiary i rozumu, połączone „wejściem”, przez które przechodzi człowiek w drodze do Boga.