Obrona została podzielona na dwa odcinki – „Sandomierz” i „Tarnobrzeg”. Pierwszy, dowodzony przez ppłk Gancarza, broniony był przez trzy batalionowy 94 pp, zaś drugi podlegał dowódcy 164 pp ppłk Styrczuli, którego oddziały wzmocniono batalionem mjr Kruczkowskiego z OZ 15 DP.
W odwodzie znajdował się, liczący ok. 1000 żołnierzy batalion marszowy 15 DP ppłk Wyziny.
Rankiem 7 września ppłk Sikorski podporządkował sobie znajdujące się w rejonie Rozwadowa oddziały 12 DP: II batalion 54 pp, pluton artylerii piechoty 51 pp, kompanię przeciwpancerną 163 pp i 9 baterię 12 pal.
Tego dnia nawiązano także kontakt ze sztabem Armii „Lublin” oraz otrzymano nowe rozkazy z dowództwa Armii „Karpaty”, które nakazywały wykonanie następujących zadań: przygotować się do walki z bronią pancerną nieprzyjaciela; jak najdłuższe utrzymać mosty na Wiśle w celu ułatwienia przeprawy wojsk nadchodzących z zachodniej części kraju; wysadzać mosty tylko w ostateczności, w przypadku bezpośredniego zagrożenia, że zostaną opanowane przez przeciwnika; utrzymywać styczność i łączność z Armią „Lublin”.