Serhij Tymoszenko (ur. 5 lutego 1881 we wsi Baziliwka w guberni czernihowskiej, zm. 6 lipca 1950 w Palo Alto) – ukraiński architekt, działacz społeczny i polityczny, poseł na polski Sejm IV kadencji i senator V kadencji w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Romnach, następnie Instytut Inżynierów Cywilnych (ИГИ) w Sankt Petersburgu. Z wykształcenia inżynier architekt. W okresie studiów współzałożyciel Ukraińskiej Partii Rewolucyjnej.
W latach 1906–1917 projektant rezydencji i budynków użyteczności publicznej w Imperium Rosyjskim, najczęściej w tzw. stylu ukraińskim. Główny architekt Zarządu Kolei Północnodonieckiej w Charkowie.
W 1918 komisarz guberni charkowskiej z ramienia Ukraińskiej Republiki Ludowej. W latach 1919–1921 był ministrem kolei w rządzie Ukraińskiej Republiki Ludowej (gabinety Issaka Mazepy, Wiaczesława Prokopowycza i Andrija Liwyckiego). W 1921 uczestnik drugiego pochodu zimowego. W latach 1922–1923 we Lwowie, budował cerkwie na przedmieściach miasta (Kleparów i Lewandówka) i klasztor studytów w Zarwanicy. W latach 1924–1929 profesor architektury na Ukraińskiej Akademii Gospodarczej w Poděbradach i rektor akademii (1927-1928). Od 1930 architekt w Łucku, radny m.