W XIX w. pałac został gruntownie odnowiony i zmodernizowany przez Carla Rossiego i Wasilija Stasowa, po czym przez wiele lat służył jako rezydencja. Warto dodać, iż w ciągu pierwszych 25 lat XIX w. zatrzymywał się tu dość często car Aleksander I. Następnie przez jakiś czas w pałacu zamieszkiwał dziedzic perskiego tronu, po czym przez wiele lat gmach nie posiadał właściciela.
W 1906 pałac został siedzibą Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego (funkcję tę pełnił do 1910).
Wkrótce po wybuchu rewolucji lutowej 1917 stanowił siedzibę Rządu Tymczasowego oraz (do lipca 1917) Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich.
Wydarzenia, które miały miejsce w bezpośrednim pobliżu oraz wewnątrz Pałacu Taurydzkiego, na wiele dziesięcioleci zadecydowały o przyszłości Rosji i świataWypędzenie republiki, Polityka, 29.10.2007 [dostęp 10.02.2010]Lew Trocki "Moje Życie" (Od lipca do października, Rozdział XXVI) [dostęp 10.02.2010]Trzy podejścia, Polityka, 29.10.2007 [dostęp 10.02.2010].