thumb|250px|Posążek Pazuzu, Mezopotamia, pocz. I tysiąclecia p.n.e. Luwr, Paryż Pazuzu – brązowa, pełnoplastyczna figurka przedstawiająca demona z mitologii mezopotamskiej reprezentującego świat podziemny. Dzieło jest datowane na początek I tysiąclecia p.n.e. Pochodzi z terenów dawnej Mezopotamii (obecnie Irak). Przykład plastyki asyryjskiej. Od roku 1872 w zbiorach paryskiego Luwru.
Pełnoplastyczna figurka ma wysokość 15 cm. Ma formę hybrydy łączącej formy antropomorficzne i zwierzęce; nagiego mężczyznę z dwiema parami skrzydeł. Ciało ma pokryte łuskami. Głowa o grymaśnej twarzy przypomina smoka o psim pysku. Lewą rękę ma opuszczoną, a prawą podniesioną wysoko do góry. Podudzia przypominają ptasie nogi z pazurami. Na skrzydłach od strony tylnej widoczna jest inskrypcja określająca charakter demona: Jestem Pazuzu, synem Hanpy, królem złych duchów powietrza, który wydaje gwałtowny powiew z gór powodujący ogromne spustoszenie.