albo z willi Hadriana w Tivoli. Następnie znajdowała się w zbiorach papieskich. Paweł IV podarował dzieło królowi Henrykowi II Walezemu. Dar ten miał być aluzją do kochanki króla, Diany de Poitiers. W późnych latach 50. XVI w. monarcha ustawił to dzieło pośrodku Jardin de la Reine (Ogrodu Królowych) położonym na zachód od Galerie des Cerfs na terenie zamku Fontainebleau. Dobór miejsca związany był z dobrą ekspozycją rzeźby, która uchodziła za pierwsze rzymskie dzieło tego typu sprowadzone do domeny królów francuskich. W roku 1602 Henryk IV przeniósł dzieło do Luwru, gdzie Diana została usytuowana w wzniesionej specjalnie dla tego dzieła galerii zwanej Salle des Antiques obecnie Salle des Caryatides (Sala Kariatyd).
Dla zamku Fontainebleau wykonano w 1605 brązową replikę, której autorem był Barthélemy Prieur. Ustawiono ją na manierystycznej fontannie, wykonanej przez Tommaso Franciniego, ozdobionej przez Pierre Briard brązowymi rzeźbami psów gończych i głowami jeleniHaskell and Penny s. 181,196. Fontannę umieszczono w ogrodach nieopodal oranżeriiOranżeria zniszczona za Ludwika Filipa I przez wichurę. W 1813 wykonano kolejną replikę dzieła, zaś dzieło Barthélema Prieura usytuowano w Galerie des Cerfs.