thumb|290px|Zniszczenie pływających baterii, mal. John S. Copley thumb|290px|George Augustus Eliott, mal. Joshua Reynolds thumb|290px|Jedno z dział obrońców w tunelach wyrytych w skale thumb|290px|Wycieczka z Gibraltaru, mal. John Trumbull Wielkie oblężenie Gibraltaru – nieudana próba odbicia przez Hiszpanów i Francuzów Gibraltaru z rąk Brytyjczyków w czasie trwania amerykańskiej wojny rewolucyjnej. Było to najdłuższe oblężenie, jakiego kiedykolwiek doświadczyły Brytyjskie Siły Zbrojne, jak również jedno z najdłuższych nieprzerwanych działań oblężniczych w historii wojen.
Podłoże
W roku 1738 między Wielką Brytanią i Hiszpanią rozgorzał spór o warunki handlu i transportu transatlantyckiego. Początkowo obie strony zamierzały ratyfikować dokument podpisany w pałacu królewskim w Madrycie, ale w styczniu następnego roku parlament brytyjski odrzucił sugestie ministra spraw zagranicznych Roberta Walpole’a, zwolennika porozumienia z Hiszpanią. 23 października 1739 roku wybuchła wojna o ucho Jenkinsa, a obie strony zaczęły przygotowywać plany ataku lub obrony Gibraltaru. W tej sytuacji Wielka Brytania wezwała admirała Edwarda Vernona do opuszczenia Porto Bello i wzmocnienia eskadry admirała Haddocka.