Wczesne średniowiecze Nadane przed rokiem 1176 klasztorowi jędrzejowskiemu przez Jana arcybiskupa gnieźnieńskiego. Część wsi tej opat zamienia w r. 1250 na wieś Wszeborzyce, własność klasztoru koprzywnickiego. W dokumencie z roku 1256. (Kod. Mał. 51) Błonie podane były jako własność tego klasztoru. Tłem zamiany był spór pomiędzy klasztorami cystersów w Koprzywnicy i Jędzejowie, rozstrzygnięty przez Kapitułę Generalną w Morimond
Wieś tę otrzymał drogą zamiany król Kazimierz i ponownie odstąpił ją klasztorowi koprzywnickiemu w 1368 r. w zamian za inne posiadłości. (Kod. Mał. III, 226).
Wiek XV i XVI W XV wieku dziesięcinę snopową z Błonia pobierał klasztor koprzywnicki. W XVI wieku folwark w Błoniu (6,5 łana) należał do szlachcica Andrzeja Niedrzwickiego, który miał płacił podatek od 13 kmieci, 2 zagrodników, 2 rzemieślników i 4 komorników; w osadzie młyńskiej było 2 domy i 14 mieszkańców.
Wiek XVIII W XVIII wieku Błonie należało do rodziny Lanckorońskich, którzy w końcu tego stulecia wybudowali zabudowania dworskie z drewna modrzewiowego;