Klaes Karppinen (ur. 9 października 1907 w Kirkkosalmi, zm. 24 stycznia 1992 w Iisalmi) – fiński biegacz narciarski, złoty medalista olimpijski oraz dziesięciokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera Igrzyska w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku był pierwszymi i zarazem ostatnimi igrzyskami w jego karierze. Wspólnie z Sulo Nurmelą, Mattim Lähde i Kalle Jalkanenem zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 10 km. Na tych samych igrzyskach zajął także piąte miejsce w biegu na 50 km techniką klasyczną.
W 1934 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sollefteå. Wraz z Sulo Nurmelą, Marttim Lappalainenem i Velim Saarinenem triumfował w sztafecie. Zajął także piąte miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną. Rok później, podczas mistrzostw świata w Vysokich Tatrach zdobył złoty medal w biegu na 18 km, a na dystansie 50 km stylem klasycznym był drugi, wyprzedził go jedynie Nils-Joel Englund ze Szwecji. Ponadto Finowie w składzie: Mikko Husu, Klaes Karppinen, Väinö Liikkanen i Sulo Nurmela obronili tytuł mistrzów świata w sztafecie zdobyty rok wcześniej. Na mistrzostwach świata w Chamonix w 1937 roku razem z Pekką Niemim, Jussim Kurikkalą i Kalle Jalkanenem zdobył kolejny medal w sztafecie, tym razem srebrny. Indywidualnie był także drugi w biegu na 50 km, w którym wyprzedził go tylko Pekka Niemi.