Nikołaj Erastowicz Bierzarin (; ur. w Petersburgu, zm. 16 czerwca 1945 w Berlinie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik, od 6 kwietnia 1945 Bohater Związku Radzieckiego, pierwszy radziecki komendant Berlina.
Życiorys 1918–1940 W 1918, mając 14 lat, wstąpił do Armii Czerwonej i walczył w wojnie domowej na froncie północnym.
W 1921 walczył podczas powstania w Kronsztadzie, a w 1924 z oddziałami powstańczymi nad Amurem. Od 1922 był członkiem Komsomołu, a po ukończeniu w 1926 kursu dla oficerów piechoty wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W 1925 ukończył kurs strzelecki, a już dwa lata później kurs dla dowódców Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Od 1927 roku był dowódcą jednostki wyszkolenia oficerów, aktywnie uczestniczył w walkach podczas walk radziecko-japońskich jako dowódca 32 Dywizji Strzeleckiej, kierował obroną Kolei Wschodniochińskiej.
W latach 1933–1935 przebywał w Chabarowsku, od 1935 do 1937 pełnił funkcję dowódcy 26 Dywizji Strzeleckiej na Dalekim Wschodzie. Do 1938 był naczelnym dowódcą grupy Amur.
W 1938 jako dowódca 32 Dywizji Strzeleckiej uczestniczył w walkach nad jeziorem Chasan. W grudniu 1938 został dowódcą 59 Korpusu Strzeleckiego OKDVA, a w lipcu 1940 – zastępcą dowódcy 1 AK Frontu Dalekowschodniego.