Prawo startu uzyskała pod koniec stycznia na podstawie kwoty przydzielanej przez Międzynarodową Unię Biathlonową.
Nominacji nowozelandzkich zawodników na igrzyska olimpijskie dokonywali przedstawiciele Nowozelandzkiego Komitetu Olimpijskiego – Barry Maister, Simon Wickham, Mike Stanley oraz Rosemarie Nye. Wybór zawodników i zawodniczek nastąpił w styczniu 2010.
Nadzieje olimpijskie Wśród pretendentów do medalu w skeletonie mężczyzn wymieniano nazwisko Bena Sandforda. Na poprzednich igrzyskach ukończył on rywalizację na dziesiątej pozycji. W sezonie olimpijskim dwukrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce zawodów Pucharu Świata. W listopadzie 2009 roku w Lake Placid był ósmy, a w styczniu 2010 w Königssee zajął dziewiąte miejsce. Skeletonista był typowany przez nowozelandzkie media jako kandydat do medalu także dlatego, że jego wuj, Bruce Sandford, w 1992 roku w Calgary zdobył tytuł mistrza świata w skeletonie.