1820)
Tak przedstawiony bunt bohatera zostaje stanowczo potępiony przez obydwu słuchaczy Renégo. Ksiądz Suel krytykuje go z punktu widzenia etyki chrześcijańskiej, twierdząc, że jego nienawiść wobec życia wynika jedynie z płytkiego spojrzenia na świat. Zarzuca bohaterowi, że nie chce poznać Boga i pokochać bliźnich, lecz daremnie trwoni czas na ponownym rozważaniu własnych przeżyć wewnętrznych. Szaktas uważa natomiast, że apologia skrajnego indywidualizmu, jaką przedstawia René, jest szkodliwa społecznie. Argumenty te miały w zamiarach Chateaubrianda ostatecznie obalić koncepcje bohatera i ukazać go jako antyprzykład postępowania. Zdaniem Anny Tatarkiewiczowej siła przekonywania tekstu znacznie jednak spadła wskutek faktu, że René w istocie nigdy nie akceptuje przedstawionych mu argumentów, ani tym bardziej nie zaczyna działać zgodnie z chrześcijańską etyką. Tym samym do czytelnika znacznie bardziej przemawiały jego własne, choć potępione przez innych bohaterów, koncepcje moralne.
Bibliografia Anna Tatarkiewiczowa: Opracowanie. W: F.R. Chateaubriand: René. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1964, seria: Biblioteka Narodowa S. 2, nr 148.
Linki zewnętrzne
Polskie wydania utworu w bibliotece Polona
Kategoria:Francuskie powieści Kategoria:Powieści z 1805 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Luizjanie Kategoria:Twórczość François-René de Chateaubrianda