Początkowo zaproponowano, że zwierzęta pozostawiające ślady miały poruszać się w czasie odpływu między stawami pływowymi z uwięzionymi w nich stworzeniami będącymi pożywieniem twórców tropów, jednak później zarzucono tę hipotezę, ponieważ w Zachełmiu nie odkryto dowodów na występowanie pływów. Tak czy inaczej, stoi to w sprzeczności z wcześniejszym poglądem na ewolucję wczesnych tetrapodów, według którego wyewoluowały one prawdopodobnie w słodkowodnym lub słonawym środowisku w odpowiedzi na modyfikacje ekosystemów lądowych i nadwodnych, związane z intensywnym rozwojem roślinności. Odkrycie tropów z Zachełmia znacząco wpływa na hipotezy dotyczące pochodzenia czworonogów – z pewnością wyewoluowały one przed eiflem, były też znacznie większe, niż wcześniej sądzono, i żyły w innych środowiskach. Paleontolodzy Philippe Janvier i Gaël Clément porównali odkrycie do wrzucenia granatu w dotychczasowy obraz przekształcenia ryb w czworonogi. Per Ahlberg ocenił publikację opisującą tropy z Zachełmia jako najważniejszą w jego ponaddwudziestoletniej karierze jako paleontologa. Natomiast Swartz (2012) zalecił ostrożność przy wyciąganiu wniosków z odkrycia śladów z Zachełmia;