Przed igrzyskami w Vancouver reprezentacja Islandii, jako niepodległe państwo, 32-krotnie wystawiła reprezentację na igrzyska olimpijskie, w tym 15-krotnie na ich zimową edycję. W letnich igrzyskach olimpijskich (do igrzysk w Pekinie w 2008 roku) Islandczycy czterokrotnie zdobyli medale olimpijskie – srebrny i brązowy w lekkoatletyce, srebrny w piłce ręcznej i brązowy w judo. W zimowych edycjach igrzysk nigdy nie stanęli na podium olimpijskim. W latach 1948–2006 sportowcy z Islandii zaprezentowali się w zawodach olimpijskich w trzech dyscyplinach – biegach narciarskich (18 uczestników), narciarstwie alpejskim (46 uczestników) i skokach narciarskich (3 uczestników).
Najlepszym rezultatem Islandczyków na zimowych igrzyskach olimpijskich było 11. miejsce męskiej sztafety biegaczy narciarskich (Jón Kristjánsson, Gunnar Pétursson, Ivar Stefánsson, Ebeneser Þórarinsson) podczas igrzysk w Oslo w 1952 roku. Indywidualnie najlepszy wynik osiągnęła Steinunn Sæmundsdóttir, zajmując 16. miejsce w slalomie podczas igrzysk w Innsbrucku w 1976 roku. Miejsca w pierwszej dwudziestce zawodów olimpijskich, również w slalomie, zajęli ponadto Eysteinn Þórðarson (17. na igrzyskach w Squaw Valley w 1960 roku) oraz Ásta Halldórsdóttir (20.