Aleksander Czachor (ur. 29 kwietnia 1923 w Bydgoszczy, zm. 29 lipca 2001 w Radomiu) – polski piłkarz i działacz piłkarski okresu wojennego i powojennego. Występował na pozycji środkowego napastnika w Radomiaku, z którym rozgrywki Mistrzostw Polski w 1946 roku ukończył na 1/4 finału. Jeden z jego braci, Marian Czachor, grał w reprezentacji Polski.
Rodzina i sport Wychował się w rodzinie o dużych tradycjach sportowych. Ojciec, również Aleksander, był przedwojennym działaczem Czarnych Radom. Wraz z trzema braćmi: Jerzym, Marianem i Ryszardem współtworzyli w Radomiu utworzony w 1941 roku klub piłkarski pod nazwą Szkolny Klub Sportowy. W czasie wojny zginęli zamordowani przez Niemców ojciec Aleksander w Oświęcimiu, stryj Jan w Gross Rosen i brat Jerzy (pseudonim „Skaut”) w Radomiu (tydzień przed wyzwoleniem miasta).
Najważniejszym wydarzeniem w tym okresie były dwa oficjalne mecze SKS z Polonią-Grochów Warszawa w ramach rozgrywek Mistrzostw Warszawy. Mecze, na których rozegranie wyraziły zgodę władze okupacyjne, zgromadziły tysiące kibiców. W składzie SKS wystąpiło czterech braci Czachorów. Radomianie wręczyli warszawianom bukiet biało-czerwonych kwiatów, a ci odwdzięczyli się pamiątkowym ryngrafem z Matką Boską, orłem i napisem „Pod Twoją Obronę”.