thumb|Jeździec na koniu (XIII wiek) thumb|Turniej rycerski (XV wiek) thumb|Koń w rolnictwie. Zaopatrzony jest w chomąto i bronę (iluminacja z Bardzo bogatych godzinek księcia de Berry, ok. 1410) Konie w średniowieczu różniły się wielkością, budową i rasą od dzisiejszych. Były np. przeciętnie mniejsze. Były też istotniejsze dla społeczeństwa niż dziś, odgrywały kluczową rolę w walce, rolnictwie i transporcie.

Rasy W średniowiecznych źródłach nie wymieniano ras końskich, a jedynie ich typy, np. rosły, kopijniczy, dobry itd.

Za protoplastów rycerskiego destriera w Europie uważa się konie z rejonów dzisiejszej Normandii i Belgii, skrzyżowanych z końmi z półwyspu Iberyjskiego. Jednymi z pierwszych, którzy zaczęli taką hodowlę wprowadzać na potrzeby walki, byli Normanowie, osiadli w północnej Francji w połowie IX wieku. Były to rumaki o maksymalnym wzroście do 155 cm w kłębie i wadze do 300–450 kgA. Hyland: Medieval warhorse: from Byzantium to the crusades, London 1994, s. 86.. Średniowieczny destrier zmienił się w trakcie epoki wypraw krzyżowych, kiedy to ściągnięto do Europy konie z Płw. Anatolijskiego, mające w sobie krew szlachetnych ras wschodnichD. Nicolle: Medieval warfare source book: warfare in the western Christendom, London 1995, t. 1, s.