Dwa lata później zdobył nagrodę Australian Film Institute dla najlepszego aktora za rolę Martina w czarnej komedii o niewidomym fotografie Dowód (Proof, 1991) z Heather Mitchell, Saskią Post i Russellem Crowe.

Wystąpił jako homoseksualny artysta drag queen Anthony „Tick” Belrose w komediodramacie muzycznym Stephana Elliotta Priscilla, królowa pustyni (1994). Użyczył swojego charakterystycznego barytonowego głosu jako narrator w komedii Babe – świnka z klasą (1995). Jedna z jego najbardziej znanych ról to agent Smith w przeboju science-fiction Matrix (1999). Później wystąpił w roli półelfa Elronda w trylogiach Petera Jacksona Władca Pierścieni (2001, 2002, 2003) i Hobbit (2012, 2013, 2014).

W 2005 zagrał główną rolę w filmie V jak Vendetta, nosząc maskę przez cały występ. Jego praca jako głównego złoczyńcy w Transformers (2007) i Kapitan Ameryka: Pierwsze starcie (2011) zdawała się umacniać jego miejsce w Hollywood. Potem skupił się na występach w teatrze i niskobudżetowych, niezależnych filmach, takich jak m.in. dramat Oranges and Sunshine (2010).