W szkole uczono dzieci i młodzież w klasie śpiewu, fortepianu, instrumentów smyczkowych i dętych, gry zespołowej i przedmiotów teoretycznych z zakresu muzyki, zaś dorosłych: gry na instrumentach, śpiewu i muzyki grupowej. Szkołę, już tylko o ograniczonym nauczaniu, zamknięto w grudniu 1944 r.
Okres powojenny Reaktywowanie instytucji rozpoczęło się zaraz po zakończeniu działań wojennych w Bydgoszczy, w lutym 1945 r. Działalność Konserwatorium wznowiono w przedwojennym budynku przy ul. Gdańskiej 71 oraz w dawnym budynku niemieckiego Konserwatorium Muzycznego przy ul. Gdańskiej 54. Dzięki funduszom władz miejskich uruchomiono klasę fortepianu i śpiewu solowego, a później skrzypiec i organów. Począwszy od 1946 r. możliwa była działalność jedynie szkół państwowych i spółdzielczych. Prywatne szkoły muzyczne zlikwidowano, a reaktywowane Miejskie Konserwatorium Muzyczne zmieniło dotychczasowy status prawny, przekształcając się w spółdzielnię muzyków pod nazwą Pomorska Średnia i Niższa Szkoła Muzyczna w Bydgoszczy. Strukturą i organizacją niewiele różniła się od przedwojennego Miejskiego Konserwatorium Muzycznego.