Sébastien Roch – trzecia z kolei (1890) powieść francuskiego powieściopisarza Octave’a Mirbeau.
Zarys treści thumb|220px|H.-G. Ibels, 1906 Powieść często przedstawiano jako utwór autobiograficzny. W istocie, życiorys autora wykazuje podobieństwa z fabułą powieści, przede wszystkim wspólne dla Mirbeau i dla głównego bohatera miejsce nauki – kolegium jezuitów w Vannes. Sebastian zawiera ostrą krytykę systemu nauczania obowiązującego w szkołach przyklasztornych. Porusza również problem gwałtu, zarówno fizycznego, jak i moralnego, na osobie kilkunastoletniego chłopca, który po tym doświadczeniu pogrąża się w apatii, by wreszcie zginąć w absurdalnym starciu podczas wojny francusko-pruskiej 1870 roku. Tym samym społeczeństwo traci wrażliwą i uzdolnioną artystycznie jednostkę, na jaką zapowiadał się Sebastian.
Znaczenie
Ze względu na poruszaną tematykę utwór po opublikowaniu otoczyła kompletna ciszaPierre Michel, Jean-François Nivet, Octave Mirbeau. L'imprécateur au cœur fidèle, Paris, Librairie Séguier, 1990.. Należy jednak przypisać mu istotny udział w rozpoczęciu dyskusji wokół nadużyć seksualnych kleru, które przed powstaniem Sebastiana stanowiły tabu.