Martin Kuralt (ur. 21 października 1757 w Žabnicy, zm. 31 grudnia 1845 w Mírovie w Czechach) – słoweński ksiądz, poeta, bibliotekarz i publicysta.
Życiorys Podczas nowicjatu w klasztorze w Stičnej poznał Antona Tomaža Linharta. W 1778 Kuralt opuścił zakon. Od 1782 przebywał w Lublanie, ale ze względu na kazania, w których wskazywał na moralność w ludzkiej naturze musiał opuścić biskupstwo. Od 1785 pracował w bibliotece uniwersyteckiej we Lwowie. W 1806 roku założył szkołę pszczelarską. Starał się powrócić do Lublany. W 1809 został internowany ze względu na liberalne poglądy (był zwolennikiem Rewolucji Francuskiej i Napoleona); za głoszenie poglądów antyklerykalnych został zamknięty w klasztorze w Škofi Loce, a w roku 1823 odesłany do domu poprawczego w Czechach.
Dzieła literackie Kuralt został członkiem pierwszej słoweńskiej akademii nauk (Akademija delovnih Ljubljančanov); w artykule Ein kleiner Versuch in krainerischen Volksliedern (Ilirski list, 1823) proponował wydanie zbioru poezji ludowej, która miałaby na celu uszlachetnianie czytelnika pięknem opisywanej przyrody, jednocześnie ukazując prawdy moralne.