Około godziny 18.30, o zmierzchu, ogień ustał. Graves dał generalny sygnał do trzymania się po nawietrznej, co rozdzieliło awangardy obu flot. Do tego czasu brytyjskie okręty poniosły najcięższe straty i w żadnym wypadku nie mogły już kontynuować boju (5 pierwszych brytyjskich okrętów liniowych straciło ponad połowę wszystkich oficerów). Większość brytyjskiej floty jeszcze przed bitwą wymagała gruntownego remontu, a francuska artyleria zniszczyła cały takielunek okrętów przeciwnika.

Ogółem straty brytyjskie to pięć okrętów uszkodzonych, jeden samozatopiony oraz 346 zabitych i rannychJ. Castex, s. 33.. Straty francuskie to dwa uszkodzone okręty oraz 209 zabitych i rannych.

Konsekwencje Właściwa bitwa zakończyła się wieczorem 5 września, ale jeszcze przez kilka dni obie floty kontynuowały manewrowanie w zasięgu wzroku. Wreszcie, w nocy z 9 na 10 września, de Grasse zawrócił francuską flotę, mając nadzieję, że eskadry Barrasa z Newport dotarły do zatoki. Gdy powrócił następnego dnia do przylądka Henry’ego odkrył, że Barras przybył do zatoki okrężną drogą, sprowadzając dodatkowe okręty, co dało łączną liczbę 36 jednostek liniowych. Zatoka Chesapeake była zatem pod kontrolą francuską, co w połączeniu z artylerią dostarczoną przez Barrasa pozwoliło na stosunkowo krótkie i skuteczne oblężenie YorktownP. Davis, s.