Niektóre diksoniowate nie przyjmują drzewiastego pokroju – płożą się lub są epifitami.
Filogeneza i systematyka W obrębie rzędu olbrzymkowców (Cyatheales) rodzina diksoniowatych (Dicksoniaceae) znajduje się w politomii z rodzinami olbrzymkowatych (Cyatheaceae), otężałkowatych (Cibotiaceae) i Metaxyaceae, przy czym zdaje się być najbliżej spokrewniona z otężałkowatymi. W niektórych ujęciach diksoniowate uważane są za starsze ewolucyjnie od olbrzymkowatych. Najwcześniejsze ich ślady kopalne pochodzą z triasu.
Pozycja rodziny w kladogramie rzędu olbrzymkowców według systemu PPG I (2016):
Podział rodziny Do rodziny zalicza się trzy lub cztery rodzaje: Calochlaena (Maxon) R. A. White et M. D. Turner (1988) Dicksonia L'Héritier (1789) – diksonia (tu należy wyodrębniany czasem rodzaj Balantium Kaulf.) Lophosoria K. B. Presl (1847) Ostatni z rodzajów bywa w bardzo wąskich ujęciach systematycznych wyodrębniany w monotypową rodzinę Lophosoriaceae. Z kolei w szerokich ujęciach należą tu rodzaje wyodrębniane w rodziny olbrzymkowatych (Cyatheaceae) i otężałkowatych (Cibotiaceae).
Ekologia Przedstawiciele rosną w lasach deszczowych strefy międzyzwrotnikowej oraz w wilgotnych lasach strefy umiarkowanej. W gorętszym klimacie preferują lasy górskie. Nie tolerują suszy ani ostrych mrozów, choć niektóre gatunki wytrzymują spadki temperatury do -5 stopni Celsjusza.
Przypisy