Został usunięty z uczelni z przyczyn politycznych podczas stanu wojennego po opublikowaniu w biuletynie „Solidarności” raportu o prorządowej działalności jednego z pracowników naukowych i po wystawieniu przez władze uniwersyteckie negatywnej opinii odnośnie do możliwości wyegzekwowania od niego „właściwej realizacji zadań socjalistycznej szkoły wyższej”.

Od 1983 związany z katolickim wydawnictwem Znak jako redaktor działu poezji, a następnie w latach 1992–2021 jako redaktor naczelny wydawnictwa (zastąpił na tej funkcji swojego mentora Jacka Woźniakowskiego). Jako wydawca był uczniem Zygmunta Pawlusa i Edwarda Leśniaka. Przed 1989 publikował w wydawnictwach drugiego obiegu. Wyjeżdżał co roku na Targi Książki we Frankfurcie nad Menem. W 1986 dzięki pośrednictwu Luciany Frassati-Gawrońskiej i Jana Błońskiego nawiązał w Rzymie długoletnią przyjaźń z Czesławem Miłoszem. W 1987 wziął udział w uroczystości wręczenia literackiej Nagrody Nobla Iosifowi Brodskiemu, a w 1995 towarzyszył kolejnemu nagrodzonemu autorowi Znaku – Seamusowi Heaneyowi. W latach 1990–1997 był redaktorem pisma społeczno-literackiego „NaGłos”, organu sekcji literackiej Klubu Inteligencji Katolickiej. Po objęciu stanowiska redaktora naczelnego wydawnictwa Znak uruchomił pod jego egidą oficynę Signum przeznaczoną na potrzeby wydawania komercyjnych tytułów.