Láadan – sztuczny język stworzony przez na potrzeby powieści science fiction Native Tongue, opisującej przyszłe społeczeństwo amerykańskiehttps://web.archive.org/web/20031011215759/http://members.rogers.com/kmsperling/laadan/learning.html Podstawy języka láadan (strona w jęz. angielskim).
Fonologia Fonologia láadanu jest dosyć nietypowa.
Tony Láadan jest językiem tonalnym. Używa czterech różnych tonów: lo — // lub //, krótka samogłoska o intonacji niskiej lub średniej, zapisywana pojedynczą literą bez akcentu ló — //, krótka samogłoska o intonacji wysokiej, zapisywana pojedynczą literą z akcentem loó — //, długa samogłoska o intonacji wznoszącej, zapisywana dwiema literami, z których druga jest akcentowana lóo — //, długa samogłoska o intonacji opadającej, zapisywana dwiema literami, z których pierwsza jest akcentowana
Elgin woli opisywać swój język jako zawierający jeden ton (wysoki), a nie cztery. W jej analizie láadan nie dopuszcza podwójnych (długich) fonemów. Tam, gdzie dwie jednakowe samogłoski mogłyby się spotkać w jednym morfemie, jedna z nich jest oznaczana wysokim tonem. Słowa máa i maá są dopuszczalne, ale maa nie. Słowo Láadan ma trzy sylaby: lá- z krótką samogłoską /a/ i wysokim tonem;