W kolejnych latach próbował utrzymywać kontakty z wiernymi i duchowieństwem, którzy pozostali w Chinach, władze radzieckie naciskały jednak na niego, by przerwał te kontakty.
31 maja tego samego roku, po przyjeździe do Krasnodaru, otrzymał godność arcybiskupa krasnodarskiego i kubańskiego. Pięć lat później został podniesiony do godności metropolity. W 1963 otrzymał order św. Włodzimierza I stopnia. Sprzeciwiał się planom władz radzieckich, dążących do zamykania świątyń prawosławnych na Kubaniu; w latach powojennych zlikwidowano połowę czynnych do tej pory świątyń. Arcybiskup krasnodarski skutecznie bronił przed zniszczeniem katedralnego soboru św. Katarzyny w Krasnodarze.
Zmarł w Krasnodarze po krótkiej chorobie i został pochowany na Cmentarzu Sławianskim w tymże mieście.
Przypisy
Kategoria:Biskupi krasnodarscy Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Biskupi szanghajscy Kategoria:Biskupi pekińscy Kategoria:Biskupi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie)