W 1889 roku wyróżniał już 6 podrzędów Theromora: I.Placodontia (do którego zaliczył jedynie rodzinę Placodontidae), II.Proganosauria (obejmujący rodziny Mesosauridae, Procolophonidae, Palaeohatteridae (Palaeohatteria jest obecnie uznawana za młodszy synonim rodzaju Haptodus), Homoeosauridae (Homoeosaurus jest obecnie zaliczany do sfenodontów), Proterosauridae (=Protorosauridae) i Rhynchosauridae), III.Parasuchia (Belodontidae (=Phytosauridae) i być może Aetosauridae (=Stagonolepididae)), IV.Anomodontia (Dicynodontidae i być może Endothiodontidae), V.Pelycosauria (Clepsydropidae (=Ophiacodontidae), Pariotichidae (=Captorhinidae) i Bolosauridae) oraz VI.Cotylosauria (Diadectidae i Pareiasauridae). W późniejszych publikacjach Cope wyłączył z Theromora kotylozaury (podnosząc je do rangi odrębnego rzędu), Parasuchia i mezozaury. W 1897 r. zaliczał do Theromora podrzędy Placodontia, Proterosauria (=Protorosauria, obejmujący wszystkie rodziny zaliczone w 1889 roku do Proganosauria oprócz Mesosauridae), Anomodontia, Theriodontia i Pelycosauria; uznał też za prawdopodobne, że do Theromora należą również cynodonty i Gomphodontia (obecnie zaliczane do cynodontów).