Po naradach z działaczami Stronnictwa Ludowego „Roch” i dowódcami Batalionów Chłopskich, które odbyły się w listopadzie i grudniu 1944, w styczniu następnego roku wydał odezwę nawołującą członków Batalionów Chłopskich do ujawniania się i działania na rzecz odbudowy państwa. Aż do 1955 był prześladowany przez UB.

Po wojnie nadal działał w „Wiciach”, a także w Polskim Stronnictwie Ludowym. W 1948 został działaczem jego odłamu PSL Lewica, a w 1949 Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1956 zasiadł w Wojewódzkim Komitecie ZSL w Lublinie. W latach 1957–1961 piastował funkcję posła na Sejm PRL II kadencji, z okręgu Opole Lubelskie.

Życie prywatne Był synem Michała (1863–1940) i Franciszki Pasiak z domu Jagielak (1871–1951). Jego rodzeństwo to Stanisław (1892–1967), Franciszka Mazur (1887–1981), Władysława Starzyńska (1905–1974), Marianna Aleksandrowicz (1899–1949) i Zofia Golbiak (1909–1993). W 1949 ożenił się z Marianną z domu Jakimiak (1925–2018), ich dzieci to Jan i Dorota.