3 czerwca 1919 roku głównodowodzący Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim, generał piechoty Józef Dowbor-Muśnicki przydzielił go do „rozporządzenia Dowództwa Głównego”Rozkaz dzienny Nr 150 Dowództwa Głównego Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim z dnia 3 czerwca 1919 roku § 10.. W Dowództwie Głównym pełnił służbę na stanowisku zastępcy szefa sztabu. 6 czerwca 1919 roku Komisariat Naczelnej Rady Ludowej, na wniosek głównodowodzącego, przyjął go do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim i mianował majorem piechoty ze starszeństwem, które miało być określone późniejDekret Nr 133 Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 6 czerwca 1919 roku w: Tygodnik Urzędowy Nr 23 z 24 czerwca 1919 roku, s. 118.. 23 czerwca 1919 roku Komisariat Naczelnej Rady Ludowej, na wniosek głównodowodzącego, mianował go podpułkownikiem piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1917 rokuDekret Nr 164 Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 23 czerwca 1919 roku w: Tygodnik Urzędowy Nr 29 z 21 lipca 1919 roku, s. 153.. 15 listopada 1919 roku został zastępcą szefa sztabu Dowództwa Frontu WielkopolskiegoRozkaz Nr 1 Dowództwa Frontu Wielkopolskiego z dnia 15 listopada 1919 roku, § 8 „Lista personelu oficerskiego Dowództwa Frontu Wielkopolskiego”..